به استناد ماده ۴۹۶ قانون مجازات اسلامی و تبصره۱ آن, درصورتیکه دستور پزشک آنکال و ارشد صراحتا "غیر قانونی و اشتباه" باشد و پزشک دریافت کننده دستور با علم به غیر قانونی و اشتباه بودن دستور مافوق خود, آن را اجرا کند و اقدام وی از نظر قانون جرم باشد و مرتکب صدمه و خسارت به بیمار گردد, مطابق قانون, پزشک دریافت کننده دستور پزشکی ضامن است و بدلیل مباشرت در جرم, مجرم شناخته شده و محکوم خواهد شد.

اما زمانیکه پزشک دریافت کننده دستورات پزشکی, اطلاع و آگاهی لازم از غیر قانونی و اشتباه بودن دستورات پزشک آنکال و ارشد نداشته باشد و بدنبال اجرای دستورات پزشک مافوق خود, مرتکب صدمه و آسیب به بیمار شود, به استناد صدر ماده ۴۹۶ پزشک آنکال و ارشد ضامن خواهد بود.

?ماده ۴۹۶;
پزشک در معالجاتی که دستور انجام أن را به مریض یا پرستار یا مانند آن صادر مینماید, درصورت تلف یا صدمه بدنی, ضامن است, مگر آنکه مطابق ماده ۴۹۵ این قانون عمل نماید.

?تبصره۱;
در موارد مزبور, هرگاه مریض یا پرستار بداند که دستور اشتباه است و موجب صدمه و تلف میشود و با وجود این به دستور عمل کند, پزشک ضامن نیست بلکه صدمه و خسارت مستند به خود مریض یا پرستار است

?اما در اینجا سئوال مهمی مطرح میگردد;

آیا پزشکان دریافت کننده دستورات پزشکان آنکال و ارشد, راهی برای دفاع از خود در برابر اتهام وارده مبنی بر آنکه علم و آگاهی از اشتباه و غیر قانونی بودن دستورات پزشکان مافوق خود دارند؟!

طبق نظر استاد فقید و مسلم حقوق, جناب دکتر کاتوزیان برای حل این مشکل راه حل منطقی وجود دارد.

? طبق نظر استاد, در این دادرسی, "رفتار پزشک", با انسانی "متعارف" و "آگاه" و "محتاط" و از "همان سنخ و تخصص" و در "همان شرایط درمان", مقایسه و سنجیده میشود.

.

? منبع : كانال مدرسه حقوق پزشكي

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید